Hz. Muhammed (s.a.v.) İslam toplumunun şekillenmesinde gençlere büyük
görevler vermişti
Hz. Peygamber gençlere ayrı bir önem vermiştir. Çocukları hafife almamış, onlara yetişkin
bir insana verdiği gibi selam vermiş13 ve böylece geleceğin gençlerine ne kadar önemli bi-
rer insan oldukları duygusunu yaşatmıştır. Onları hür düşünmeye, yararlı şeylerden çekin-
meden istifade etmeye ve sonucu ne olursa olsun doğru bildiğini cesaretle ifade etmeye
teşvik etmiş ve bu sayede onların kişilik sahibi olmalarını sağlamıştır.14
Hz. Muhammed (s.a.v.) gençlere öylesine candan ve şefkatli davranmıştı ki gençler etra-
fında pervane olmuş; ona yürekten bağlanmışlardı. Hz. Peygamber İslam`ı tebliğ ederken
toplumun yeniliğe açık, idealist ve enerjik kesimini oluşturan gençlerden büyük ölçüde
destek almıştır.
İslam’ı yayma konusunda Hz. Peygamber’e asıl destek, toplumun yeniliğe açık, idealist
ve enerjik kesimini oluşturan gençlerden gelmiştir. Mekke Dönemi’nde Müslüman olanlara
baktığımızda elli yaşın üzerinde sadece birkaç kişinin olduğunu geri kalan çoğunluğun ise
otuz yaşın altında bulunduğunu görmekteyiz. Örneğin genç yaşta İslam’ı kabul edenlerden
Zeyd b. Hârise (r.a.) 15, Erkam b. Ebi’l-Erkam (r.a.) 19, Mus’ab b. Umeyr (r.a.) 20, Cafer
b. Ebi Talib (r.a.) 22 ve Hz. Ömer (r.a.) de 25 yaşında idi.15
Genç erkekler gibi genç kızlar da İslam’ı ilk seçenler arasında yerlerini almışlardır. Hz. Ömer’in
(r.a.) kız kardeşi Fâtıma binti el-Hattâb (r.a.), Hz. Ebû Bekir’in (r.a.) kızları Esmâ (r.a.) ve
Aişe (r.a.) bunların başında gelir. Bu gençlerin çoğu büyük çile ve fedakârlıklara katlanarak
Hz. Peygamber’in safında yer almayı tercih etmişlerdir.
Hz. Muhammed (s.a.v.) İslam toplumunun şekillenmesinde, İslami değerlerin yaşanmasında
ve yayılmasında gençlere büyük görevler vermiştir. Onların cesaret ve enerjilerinden
gereği gibi yararlanmak için her şeyden önce gençlerin kendine güvenen, sağlam bir
kişilik geliştirmelerine imkân sağlanmasını istemiştir. Zira Hz. Peygamber, gençlerin
sorumluluk gerektiren en yüksek görevlere hazırlanmalarını, onların en tabiî hakkı olarak
görüyordu. Bundan dolayı gençlere özel ilgi gösteriyor ve görevler üstlenmeleri hususunda
görevler vermişti
Hz. Peygamber gençlere ayrı bir önem vermiştir. Çocukları hafife almamış, onlara yetişkin
bir insana verdiği gibi selam vermiş13 ve böylece geleceğin gençlerine ne kadar önemli bi-
rer insan oldukları duygusunu yaşatmıştır. Onları hür düşünmeye, yararlı şeylerden çekin-
meden istifade etmeye ve sonucu ne olursa olsun doğru bildiğini cesaretle ifade etmeye
teşvik etmiş ve bu sayede onların kişilik sahibi olmalarını sağlamıştır.14
Hz. Muhammed (s.a.v.) gençlere öylesine candan ve şefkatli davranmıştı ki gençler etra-
fında pervane olmuş; ona yürekten bağlanmışlardı. Hz. Peygamber İslam`ı tebliğ ederken
toplumun yeniliğe açık, idealist ve enerjik kesimini oluşturan gençlerden büyük ölçüde
destek almıştır.
İslam’ı yayma konusunda Hz. Peygamber’e asıl destek, toplumun yeniliğe açık, idealist
ve enerjik kesimini oluşturan gençlerden gelmiştir. Mekke Dönemi’nde Müslüman olanlara
baktığımızda elli yaşın üzerinde sadece birkaç kişinin olduğunu geri kalan çoğunluğun ise
otuz yaşın altında bulunduğunu görmekteyiz. Örneğin genç yaşta İslam’ı kabul edenlerden
Zeyd b. Hârise (r.a.) 15, Erkam b. Ebi’l-Erkam (r.a.) 19, Mus’ab b. Umeyr (r.a.) 20, Cafer
b. Ebi Talib (r.a.) 22 ve Hz. Ömer (r.a.) de 25 yaşında idi.15
Genç erkekler gibi genç kızlar da İslam’ı ilk seçenler arasında yerlerini almışlardır. Hz. Ömer’in
(r.a.) kız kardeşi Fâtıma binti el-Hattâb (r.a.), Hz. Ebû Bekir’in (r.a.) kızları Esmâ (r.a.) ve
Aişe (r.a.) bunların başında gelir. Bu gençlerin çoğu büyük çile ve fedakârlıklara katlanarak
Hz. Peygamber’in safında yer almayı tercih etmişlerdir.
Hz. Muhammed (s.a.v.) İslam toplumunun şekillenmesinde, İslami değerlerin yaşanmasında
ve yayılmasında gençlere büyük görevler vermiştir. Onların cesaret ve enerjilerinden
gereği gibi yararlanmak için her şeyden önce gençlerin kendine güvenen, sağlam bir
kişilik geliştirmelerine imkân sağlanmasını istemiştir. Zira Hz. Peygamber, gençlerin
sorumluluk gerektiren en yüksek görevlere hazırlanmalarını, onların en tabiî hakkı olarak
görüyordu. Bundan dolayı gençlere özel ilgi gösteriyor ve görevler üstlenmeleri hususunda